غمي و سخني
چندان نشستهام به چمن بيبهارها
کز ياد من برفته حديث هزارها
در پيش رو سياهي و در پشت سر سياه
اينک من و صلابتِ مست ِ غبارها

از کلک من نگاره گريزان و چشم من
از بر نموده آيتِ شبزندهدارها

من راوي حکايت دوران غم شدم
تقدير با چه حادثه آورد کارها

از چنگ من صداي دلم ناشنفته ماند
هر زخمهاي گسست ز من بندِ تارها

در زورق شکستهاي با بار غم روان
ساحل کجاست تا که سپاريم بارها

تنها سکوت يار من و يار اندرون
ببريده گويي با من ِ بدمست يارها
چندان نشستهام به چمن بيبهارها
ساري ندانم و نشناسم قنارها

تو را از شيشه ميسازد، مرا از چوب ميسازد
خدا کارش درست است، اين و آن را خوب ميسازد

تو را از سنگ ميآرد برون، از قلب کوهستان
مرا از بيدِ خشکي در کنار جوب ميسازد

در آتش ميگدازد، تا تو را رنگي دگر بخشد
به سوهان ميتراشد تا مرا مطلوب ميسازد

تو را جامي که از شير و عسل پُر کردهاش دهقان
مرا بر روي خرمن برده خرمنکوب ميسازد

تو را گلدان رنگيني که با يک لمس ميافتد
مرا گرد سرت ميچرخم و جاروب ميسازد

تو از من ميگريزي باز هم تا مصر رؤياها
مرا گرگي کنار خانهي يعقوب ميسازد

مرا سر ميدهد تا دشتهاي آتش و آهن
و آخر در مصاف غمزهاي مغلوب ميسازد

خدا در کار و بارش حکمتي دارد که پي در پي
يکي را شيشه ميسازد، يکي را چوب ميسازد

اخه چرا امروز دوباره دلم برات تنگ شوده

اخه چرا امروز چشام پر اشك شوده

اخه چرا امروز احساس مي كنم تنهاي تنهام

اخه چرا اين جهان پر غم شوده

اخه چرا ديگه شادي نيست

اخه چرا دوباره ما كنار هم نيستيم

اخه چرا دوباره مثل قديما دوباره شادي نمي كنيم

از خدا می خوام که دوباره با هم بریم سفر

از خدا می خوام که دوباره کنارم بشینی

از خدا می خوام که دوباره بریم کنار دریا

از خدا می خوام که دو باره سر تو بزاری رو شونه هام

از خدا می خوام که محرم رازم باشی

از خدا می خوام که دوباره با هم قدم بزنیم

از خدا می خواهم که دوباره با هم حرف بزنی

از خدا می خوام که دوباره با هم باشیم

از خدا می خوام که دوباره مثل قدیما مال من باشی

از خدا می خوام که دوباره با هم بخندیم

از خدا می خوام که دوباره تو یک خونه زندگی کنیم

از خدا مي خوام از خدا مي خوام از خدا مي خوام 

میخوام بگم دوستت دارم ولی روم نمیشه
این دل بیقرار من یه لحظه آروم نمیشه


میخوام بگم دوست دارم میخوام که با تو بمونم
شعرای عاشقونمو فقط واسه تو بخونم

میخوام بگم دوست دارم هر جا باشی هرجا باشم
تو شادی و توی غما میخوام کنار تو باشم

میخوام بگم دوست دارم بگم تو قلب من تویی
اگه که درمون ندارم بدون که درد من تویی


میخوام بگم دوست دارم یه عالمه خیلی زیاد
شب که بهت فکر میکنم من دیگه خوابم نمیاد


میخوام بگم دوست دارم میخوام که اینو بدونی
اگه نمیتونم بگم اینو تو شعرام بخونی

بزارین اونم برسه بزارین اونم ببینم 

وقتی به حرفم می رسه

خاکم نکنین خاکم نکنین خاکم نکنین

هنوز عشقمو ندیدم

این هم آماده شودم

یه کفن دورم کشیدم

تابوت منو بزارین اونم بگیره

حس کنم عاشقمه

وقتی که گریه اش می گیره

اشکای اون و کی به جای من کن پاک

خداحافظ عشقم

که منو بردن زیر خاک

دوست دارم عزیز ترینم

نگران چشم به راهم لب این پنجره  ها

همه شب تا به پگاهم لب این پنجره ها

کسی بود رفیق شب تنهایی من

بی تو هم صحبت ما هم لب این پنجره ها

افق خاطره خالیست ز پرواز خیال

پر شکسته است نگاهم لب این پنجره ها

ریخت شب بر در و دیوار حیاتم و نشست

سایه سردو سیاهم لب این پنجره ها

و نشسته است دلم در قفس ثانیه ها

پر اشکم پر آهم لب این پنجره ها

دلم یک پنجره امید می خواست  

نگاه نافذ الهام می خواست

در این شب های سرد غربت و غم   

هزاران چشمه خورشید می خواست

سحر با چشم هایت گفتگو کرد

ستاره با سر شک غم وضو کرد

چو آمد  آفتاب این حوالی

سکوت ماه را پرهای وهو کرد

            نگاه عالم بالا به من ده          

از آن گنج جنون آسابه من ده

نوای سوز عشق و آه مجنون

فروغ طلعت لیلا به من ده

وقتي كه عاشق مدعي بر بوق عاشقي دميد               عشقش چون صداي آن باد وزاني بيش نبود

گفتم باو اي عاشقم،تو عاشقي يا مدعي؟             گفت در وراي آن صدا احساس طفلي بيش نبود

گفت پيش از آن كه بينمت مدت ها عاشق بودم    گفتم باو كه اين غزل در وصف تو،رويايي بيش نبود

گفتم بيا صادق باش با اين دل سرگشته ام                 گفت در تمام اين زمان صداقتي در پيش نبود

گفتم باو كي مدعي،ساكت بشين و بنده باش              گفت بندگي اين خدا از ابتدا در خويش نبود

وقتي كه آتش پاره ي گفتار او جانم دريد            در بازي زندگي ماتي شدم،كه پيش از آن كيش نبود

چو خود را نگاه کرد دیگر نگاهم نکرد.آری او شیفته بود،به خدا قسم شیفته و عاشق بود،جز او کس دیگری را نمی خواست،او همان او بود...
گوشش می شنید اما هر آنچه که از احساسش می آمد، نه گلواژه دیگری را...قلبش منزلگاه بی حد و وصف عشق او بود،او همان او بود...
در اوٍ او کسی نبود جز او،او همان او بود...
انگار دلواژه ی او راهی به منزلگاه وجودش نمی یافت،این او همان او نبود،اویی فراتر از او...
در کوچه باغ نگاهش سرسبزی نبود،خشک بود و دلگیر.دیگر از آن نرگس ها و گلمحمدی ها که در کنار دری دلربایی می کرد خبری نبود.گویی سردی وجود او خزان را به کوچه ی تنهایی ها آورده بود،او همان او بود...
صندوقچه ای در گوشه ای پشت میله های تنهایی و تاریکی خاک می خورد.آری رد پا هنوز مانده است،همان رد پای او،او همان او بود...
امیدوار بدنبال شاهراه گمشده ی خود می گشت تا کوچه باغ نگاهش را به عروج ابدی وصل نماید.این او همان او نبود اویی فراتر از او...
چون او بود او هم بود.او می دانست که اویی فراتر از او،چون بی او شود نیست و نابود می شود.

همچنان چشم به راه او بود تا دیگر بار با آن گام های کوچک و استوار در بهاری سبز و دلنواز بیاید و غنچه های نرگس وجودش را در آن کوچه تنگ و تاریک بکارد و با نور وجودش علتی بر رشد و بلوغ آنها گردد و در آن هنگام است که گل های محمدی نیز سر از خاک تنهایی و افول بر آورده و پا به پای نرگس های نوپا بسوی آن شاهراه قدم می نهند و دوباره حیات و زندگی به کوچه باغ کهنه ولی باصفا بر می گردد،البته این تعالی در سایه نور اوست،او همان اوست...

خداحافظ گل لادن .تموم عاشقا باختن
ببين هم گريه هام از عشق .چه زندوني برام ساختن
خداحافظ گل پونه .گل تنهاي بي خونه
لالايي ها ديگه خوابي به چشمونم نمي شونه
يكي با چشماي نازش دل كوچيكمو لرزوند
يكي با دست ناپاكش گلاي باغچمو سوزوند
تو اين شب هاي تو در تو . خداحافظ گل شب بو
هنوز آوار تنهايي داره مي باره از هر سو
خداحافظ گل مريم .گل مظلوم پر دردم
نشد با اين تن زخمي به آغوش تو برگردم
نشد تا بغض چشماتو به خواب قصه بسپارم
از اين فصل سكوت و شب غم بارونو بردارم
نمي دوني چه دلتنگم از اين خواب زمستوني
تو كه بيدار بيداري بگو از شب چي مي دوني
تو اين روياي سر دم گم .خداحافظ گل گندم
تو هم بازيچه اي بودي . تو دست سرد اين مردم
خداحافظ گل پونه . كه باروني نمي توني
...طلسم بغضو برداره .از اين پاييز ديوونه خداحافظ .....!

خداحافظ همين حالا، همين حالا که من تنهام
خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شده چشمام
خداحافظ کمی غمگين، به ياد اون همه ترديد
به ياد آسمونی که منو از چشم تو ميديد
اگه گفتم خداحافظ نه اينکه رفتنت ساده اس
نه اينکه ميشه باور کرد دوباره آخر جاده اس
خداحافظ واسه اينکه نبندی دل به رؤيا ها
بدونی بی تو و با تو، همينه رسم اين دنيا
خداحافظ خداحافظ
همين حالا
خداحافظ

تركيب پياله‏ای كه در هم پيوست

بشكستن آن روا نمی‏دارد مست

چندين قد سرو نازنين و سر و دست

از بهر چه ساخت وز برای چه شكست ؟

جامی است كه عقل آفرين می‏زندش

صد بوسه ز مهر بر جبين می‏زندش

اين كوزه گرد هر چنين جام لطيف

می‏سازد و باز بر زمين می‏زندش

دارنده كه تركيب طبايع آراست

از بهر چه افكند و را در كم و كاست ؟

گر نيك آمد ، شكستن از بهر چه بود ؟

 ور نيك نيامد اين صور ، عيب‏  كه راست

عشق چیست و چگونه در انسان به وجود می اید ایا عشق فقط مال دو زوج خوشبخت هست؟

آیا عشق را فقط وقتی که عاشق هستیم می فهمیم ؟

راستی عاشق

عاشق به چه کسی کوفته می شود؟

عاشق فقط ما دوست داشتن دختر یا پسر است؟

تا بخواهیم در مورد عشق و عاشق سوال های زیادی پیدا می شود

من یک گلی از گلشن باغ رسولم                   نور دل خیر انساءبنت بتولم

اندر فغانم - در سوگ مادر                    دارم بدوران- قلب پر آذر

شد در زمانه قسمت من رنج بسیار                    از هجر روی مادرم هستم عزادار

یارب چسازم-  از درد هجران                              یکدم نظر کن- بر من زاحسان

ای جعفری از این سخن بگذر زاحسان               اهل عزا از مرد و زن شد دیده گریان

از این مصیبت ماتم بپا شد                                           شام غم آمد وقت عزا شد

زكؤة الصحة السعي في طاعة اليه:

اولين روزي که آمد نو بهار

              کوه و صحرا شد تمامي لاله زار

                            چون زمستان شد بسر با شور و حال

                                               فصل ديگر در جهان شد آشکار

                                                                 با لطافت از سما آمد نسيم

                                                                                چونکه سرما شد گريزان از بهار

                                                                                برگ سبز آمد درختان شد جوان

                                                                زد شکوفه تا نشست آخر به بار

                                             غنچه هاي گل دهن چون باز کرد

                                خنده آمد بر لبش همچون نگار

                     نغمه بلبل ز باغ و بستان

  هر دم آيد از درختان بي شمار

   آورد  نعمت  همان  ابر   بهار

                   از به بارد بر چمن يا مر غزار

                              با صفا سازد گل و باغ و چمن

                                            شادي آرد  او بدشت و کوهسار

                                                           تشنه لب داند بهاي جرعه آب

                                                                       مي دهد درهم برش يک صد هزار

                                                                                       همچنان طفلي اگر نو شد لبن

                                                                                               فارغ  از  گريه  شود  گيرد  قرار

                                                                                             پس همان کودک شود روزي جوان

                                                                                      بر  رخ  زيباش  نمايد  افتخار

                                                                        قدر خود هر دم بدان اي نو جوان 

                                                         مو سم  پيري  ز  تو  آرد  دمار 

                                            تا  بود  نيرو  ترا  اندر  بدن

                           سر کش نفس خودت را کن مهار

               در ره دين خدا هر دم بکوش

تا امان يابي ز قهر  کرد گار

يک زمان آيد که با قد کمان

             قدرتي باقي نمانده بهر کار

                         روز و شب خدمت نمابر  والدين

                                         سعي و کوشش کن که گردي رستگار  

                                                              قصه را پايان رسان اي مصطفي

                                                                              چون  وفا  ندارد  هرگز   روزگار

امروز دلم می خواد که کنارم باشی

امروز دلم می خواد که برات گریه کنم

امروز دلم می خواد که هرچه در توانم هست داد بزنم

امروز دلم صد تکه شوده برای تو

امروز دلم می خواد که دوباره مثل قدیم دست تو دست هم به هر جا که می خواهیم برویم

امروز دلم می خواد که یک بار دیگه بیای و بگی دوستت دارم

اشک رازی است
لبخند رازی است .
عشق رازی است .
اشک آن شب لبخند عشقم بود .
قصه نیستم که بگویی
نغمه نیستم که بخوانی
صدا نیستم که بشنوی
یا چیزی چنان کخ ببینی
یا چیزی چنان که بدانی
من درد مشترکم مرا فریاد کن.

درخت با جنگل سخن می گوید .
علف با صحرا
ستاره با کهکشان
و من با تو سخن می گویم .

نامت را به من بگو .
دستت را به من بده .
حرفت را به من بگو .
قلبت را به من بده .
من ریشه های تو را دریافته ام .
با لبانت برای همه ی لب ها سخن گفته ام .
و دست هایت با دستان من آشناست .

در خلوت

   اگر خاطرمان تنها شد

              طلب عشق

                                زهر بی سرد پای نکنیم

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

هیچگاه

آخرین نگاهت

را فراموش نمی کنم

نگاهی

سر شار از

عشق دوست داشتن وصمیمیت ومحبت

امروز

سالها از آن روز می گذرد

ولی تو هر گز بر نگشته ای......

صداقت

در گوشم زمزمه می شود

ونگاهت

 در ذهنم مجسم

ولی من تو را می خواهم

نه خیالت را

دوستت دارم عزیزم

------------------------------------------------------------------------------

موضوع: سنگر بی سنگ

بایداز سنگر بی سنگ تو بر می گشتم

از مدار عشق کم رنگ تو بر می گشتم

باید آن شب که فروتنانه در میدانت

من من کشته شد از جنگ تو بر می گشتم

کاش بر می گشتم کاش بر می گشتم کاش بر می گشتم

باید از جنگ تو با هر چه که از من مانده

ترک اسب دست وپا لنگ تو بر می گشتم

عشق تو لحن بد سیل مصیبت بار است

باید از لحن بد آهنگ تو بر می گشتم

کاش بر می گشتم کاش بر می گشتم کاش بر می گشتم

شعر سر سپردن از هجوم دل تنگی بود

ابید از شعرک دلتنگ تو بر می گشتم

باید آن شب که فر تنانه در میدانت

من من کشته شد از جنگ تو بر می گشتم

کاش بر می گشتم کاش بر می گشتم کاش برر می گشتم

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

عشق:واسه خیالی ها

پول:دوست داشتنی

دنیا:واسه اشرافی ها

یکی یه دونه:خوش به حالشون

فاطمه:روشن ولی برای ما تاریک

زهرا:آرام بخش می مونه

آرزو:همشو به گور می بریم

بهشت:واسه شهدا وآدم خوبا

جهنم :آتیش مثل زغال قلیان

خون:همشون کثیف فقط مال شهدا

شب بود من بودم وشمع وغم                      شب رفت و شمع سوخت من ماندم وغم

سلام دوست مهربان .............

خیلی دوستت دارم نمی دانم چه بگویم و چه بنویسم

فقط در این لحظه می توانم زندگی را معنا کنم

زندگی چیست؟

خون دل خوردن اولش رنج و آخرش مردن

                                    پشت دیوار آرزو ماندن این بود رمز زندگی کردن

تو رو دوست دارم                                     نه بخاطر این که مثل گل زیبای

تو رو دوست دارم                                    نه بخاطر این که مثل دریا خروشانی

تو رو دوست دارم                                   نه بخاطر این که مثل آفتاب سوزانی

تو را دوست دارم                                   نه بخاطر این که قلب تو در قلب من است

                          تو رو دوست دارم

                به  خاطر این که تنها امیدم هستی

                      دوستی آن است که بماند

                                بر قلب نه بر لب 

چشم وقتی زیباست

                         که اشک در آن باشد

اشک وقتی زیباست

                        که عشق در آن باشد

عشق وقتی زیباست

                          که مال تو باشد

تو وقتی زیبا هستی

                          که مال من باشی

                                           دوستت دارم

به زندان خیانت هم کشانی

                                          دوستت دارم

چه سودی از مهر ورزیدن

                                       چه حاصل از وفا کردن

مرا لایق بدانی یا ندانی

                                       دوستت دارم

خیال کردم بری میری ازیادم

              تو رفتی و نرفت چیزی از یادم

                         تو رفتی تازه عاشقتر شدم من

                                    از اونی هم که بودم بدتر شدم من

                                                         صبح تا شب این شده کارم

                                                                             که واسیه چشات بیدارم

                                                                                    تو خدای عاشقایی تو تموم کس و کارم

                                                                           تو بداد من رسیدی وقتی تنهایمو دیدی

                                                         تو نذاشتی برم از دست

                                   نازنینم امید شیرینم من بجز تو کسی نمی بینم

                    از اون روزی که رفتی

            یه روز خوش ندیدم

زندگیمو به پای تودادم

            اون روزها نمیر از یادم 

                        نازنینم برس به فریادم 

                                        دوستت دارم ای عشق من